MIJN VERHAAL

Ik ben Lieke, opgegroeid als bescheiden en verlegen meisje in een dorpje in Noord-Brabant. Zo’n klein dorpje dat ik rond mijn 4e kon kiezen tussen twee sporten. Korfbal of voetbal. Van nature was ik nogal aangetrokken tot jongensachtige dingen. Ik wilde alleen maar stoere kleren dragen en er was dus geen mogelijkheid dat ik zou gaan korfballen in een rokje. Dus het werd voetbal. Ik had een atletische aanleg en kon daardoor gemakkelijk mee met de jongens. Ik zag mezelf ook helemaal niet als enige meisje op het veld. Voor mij was dit mijn belevingswereld en ik moest me meten aan de jongens van mijn leeftijd en dat was helemaal oke.

Ik was relatief laat met de pubertijd en bleef dus erg lang gewoon een van de jongens, zo voelde ik me en zo zag ik er ook gewoon uit. Een slank en mager meisje waar nog niets van vrouwelijkheid aan te zien was en dat vond ik heerlijk! Ik kan me nog herinneren dat we gingen zwemmen in het plaatselijke zwembad met een kinderfeestje en dat ik op een bepaald moment uit het bad werd gestuurd omdat ik als enige meisje geen bikinitopje aan had en niet wilde. Dat was het punt waarop anderen gingen bepalen dat ik niet mezelf kon zijn en dat was gek.

Dit zette zich voort toen ik naar de middelbare school ging en ik met half kort haar werd gevraagd of ik nu een jongen of een meisje was. Het maakte me boos en ik weet niet precies waarom. Ik denk dat het voor vele anderen gewoon verwarrend was dat ik er niet uit zag als rolmodel meisje. Ik genoot het meest van de gymlessen en klikte beter met de jongens dan met de meiden uit mijn klas.

Het was in deze middelbare school periode dat de landelijke voetbalbond in de gaten kreeg dat ik wel een aardig balletje kon trappen en me uitnodigde voor de regionale selectieteams.

Ik vond het nooit echt leuk maar mijn prestatiedrang won het van mijn angst voor nieuwe omgevingen, nieuwe mensen en nieuwe verplichtingen. Ik doorliep deze teams een aantal jaren tot ik op mijn 16e een bijzondere keuze moest maken.

Ik kreeg de kans om in de top van Nederland te gaan voetballen door onderdeel te worden van een talentenprogramma van de voetbalbond, dat gevestigd was in Amsterdam. Mijn vader drong erop aan dat we naar de informatieavond zouden gaan en ik kan me nog herinneren dat ik op de terugweg in de auto zei: ‘’ja dat lijkt me wel een leuke stap voor als ik later groot ben.’’ Waarop mijn vader zei: ‘’maar je moet binnen nu en twee weken beslissen.’’ Slik. Daar was ik niet op voorbereid! De angst was veel groter dan de overtuiging dat dit gaaf zou zijn maar diep vanbinnen wist ik dat ik de kans niet kon laten lopen. Met allemaal sportieve voetbalmeiden elke dag voetballen om ervoor te zorgen dat we in de eredivisie konden spelen. Dat leek me wel wat en zodoende ging ik met volle angst vooruit richting een avontuur dat me enorm overweldigde maar achteraf een van de beste ervaringen van mijn leven is geweest.

De cultuurshock was enorm, als 16 jarig blond en brabants meisje op een voornamelijk allochtone middelbare school in Osdorp in Amsterdam. Ik ging hier mijn atheneum afmaken en tegelijkertijd op kamers in een flat in dezelfde wijk plus elke dag trainen. De eerste weken kwam mijn moeder elke woensdag bij me langs en bracht dan eten voor me mee en ik keek er altijd tegenop als ze weer wegging. Gelukkig was het dan nog maar twee dagen voor ik weer met de trein naar huis kon. Gelukkig hadden we twee enorm lieve en begripvolle topsport mentoren op de middelbare school die onze situatie maar al te goed begrepen:

‘’Die meiden zijn geëmigreerd, zeg ik altijd’, zegt Mark Hilberts. ‘Niet alleen gaan ze ineens een topsportprogramma volgen, maar ze gaan meteen ook op kamers, en dat in Amsterdam-West. De eerste twee, drie maanden zijn vaak heel zwaar voor ze. Maar ze hebben ook veel steun aan elkaar’’.

Zie ook dit artikel van de volkskrant: van topsport ga je beter leren.

Ik kijk terug op een prachtige tijd waarin ik me enorm snel van tiener tot jongvolwassene heb ontwikkeld. Ik was altijd al gedisciplineerd en deed wat er van me gevraagd werd maar presteren op zo veel verschillende vlakken was wel een uitdaging. Overigens niet een die ik uit de weg ging en ik slaagde voor mijn VWO, ging voetballen in de eredivisie en kwam weer terug thuis wonen als een nieuw persoon.

Echter was de periode die hierop volgde niet helemaal zoals ik die voor me had gezien. Ik wist totaal niet wat ik wilde studeren en koos uit gemak voor de Johan Cruijf University omdat die het mogelijk maakte om op het hoogste niveau te sporten plus een opleiding af te ronden. Die studie daagde me niet uit maar vanuit mijn discipline zette ik gewoon door en haalde alle toetsen redelijk gemakkelijk. Helaas was het ook in deze periode dat ik voor het eerst echt geblesseerd raakte en mijn eerste knieoperatie onderging.

Hierop volgde een periode van 4 a 5 jaar waarin ik geen plezier haalde uit mijn opleiding, ik veel fysieke tegenslagen te verwerken had en simpelweg op geen enkel gebied uitdaging ervoer en voldoening haalde uit mijn leven.

Ik voelde me ook volledig misplaatst in een maatschappij met leeftijdsgenoten die enkel streefden naar plezier. Uitgaan, feestjes, katers verwerken en weer vooruit kijken naar het volgende weekend.

Ik haalde hier totaal geen plezier uit en voelde me vaak een vreemdeling die zich nooit meer op haar plaats zou voelen. Ik zat op mijn plek in de topsport, maar daar was geen toekomst meer voor mij dus daar zou ik mee moeten dealen. Ik wist alleen niet hoe.

Ondertussen vond ik een persoonlijk uitdaging in het combineren van de juiste voeding in combinatie met krachttraining en de effecten daarvan op mijn fysieke looks. Als ik niet meer op het hoogste niveau kon sporten, dan maakte ik zelf wel een topsport traject van mijn leven. Ik was gefixeerd op het behalen van een sixpack en wist dat er een formule moest zijn waardoor het kon. Ik leerde hierdoor enorm veel! Niet alleen over alle ins en outs van voeding, ook over de impact hiervan op je mindset. Honger, een fascinerend fenomeen dat de grootste impact heeft op je doelen en je mentale weerbaarheid. Ik heb het allemaal ervaren, heb een sixpack gehaald en heb enorm veel geleerd over mentale weerbaarheid en doorzettingsvermogen. Het prikkelde me op een manier die ik nog niet eerder had ervaren en ik had sinds tijden weer een drive: hier moest ik meer mee doen.

Ik solliciteerde voor een part-time baan als voedingscoach terwijl ik mijn master nog aan het het afronden was. Nu kon ik anderen helpen met het behalen van hun fysieke doelstellingen waarbij ik al mijn kennis over dit onderwerp in kon zetten on ondertussen nog veel meer kennis opdeed. Hier vielen de puzzelstukjes echt op hun plek: dit is het gebied waarop ik meerwaarde kan betekenen en het prikkelt me om álles te weten te komen wat er maar aan kennis beschikbaar is op dit gebied. Ik voelde sinds lange tijd weer: hierin wil ik de beste worden!

Na 1,5 jaar merkte ik dat ik uitgegroeid was op de plek waar ik zat, ik had mijn master afgerond maar zag in Nederland op dat moment ook geen werkplek die me interessant leek. Ik had ondertussen mijn Argentijnse partner leren kennen en die stelde voor om, na een jaar van hen en weer vliegen om elkaar op te zoeken, een tijdje samen naar Australië te gaan. Hier zouden we beiden een jaar mogen verblijven en het zou een mooie kans zijn om uit te vinden of het echt goed zou werken tussen ons.

Ik vond het wel een mooie uitdaging en een kans om even weg te gaan uit het leven in Nederland waarin ik me beperkt voelde binnen de sociale kaders die als normaal werden beschouwd. En zo vertrokken we in juni 2017 uit Nederland.

En wow, wat een impact maakte Australië! De mensen waren zo open en ontvankelijk, er waren even geen verplichtingen en ik moest mijn eigen leven opnieuw vorm gaan geven. Ik startte met het werken in een koffiezaak om van daaruit na te kunnen denken wat ik wilde. We vonden een heerlijk appartement en kochten scooters zodat we in de zomer vaak naar het strand konden rijden. Ik kende hier niemand, we konden doen en laten wat we wilden en ik vond het heerlijk! Het feit dat er zo veel dagen per jaar zon is heeft ook echt een enorm positief effect op je gemoedstoestand! Langzaam leerde ik eens stil te gaan staan en te reflecteren op hoe mijn leven er tot nu uit had gezien. Ik besefte dat de laatste jaren eigenlijk vanzelf aan me voorbij waren gegaan zonder echt geluk en plezier te ervaren. Het geluk dat ik hier ervoer met het leren kennen van nieuwe mensen, de prachtige natuur, een flexibel leven zonder veel bezittingen, dat was iets dat ik nog nooit eerder zo ervaren had maar waarvan ik vrijwel direct wist: dit is wat ik wil!

Ik vond mezelf, mijn kracht en onafhankelijkheid terug.

Dit kreeg nog een extra boost doordat ik me had aangesloten had bij een voetbalteam in Sydney omdat ik het voetbal toch wel miste. Ik dacht ach, gewoon weer even leuk voor de lol in een nieuw team. Dat ging onverwachts goed en we wonnen ongeslagen de competitie waardoor we promotie behaalden. We waren ongekend succesvol en ik kon niet anders dan een jaar bijtekenen (ja ik had ineens een contract). Helaas liep het nieuwe seizoen al vrij snel anders dan verwacht want ik scheurde in week 4 van de competitie mijn voorste kruisband. Ondanks al het vorige blessureleed was dit wel de zwaarste blessure die ik opgelopen heb en had wederom een enorme impact op mijn leven. Ik kon niet meer werken in het café, kon niet meer trainen met het team en was eigenlijk weer ineens helemaal op mezelf aangewezen. Ik heb één moment gedacht dat ik het niet zou kunnen, zo ver weg van vrienden en familie, niet kunnen lopen en geen dagelijkse sociale contacten maar toen dacht ik: het leven is een feestje maar je moet zelf de slingers ophangen. Ik moet er zelf wat van maken ongeacht de situatie en een tegenslag op het ene gebied leidt altijd weer tot mogelijkheden op een ander gebied.

En zo boog ik deze situatie van sociaal isolement om naar het moment om al mijn dromen en ideeën serieus uit te gaan werken. Ik wilde anderen kunnen helpen met het optimaliseren van hun voedingspatroon zodat ze zich beter zouden voelen en hun doelstellingen konden behalen. Er was geen beter moment dan nu ik tijdelijk geen énkele verplichting had in mijn leven, om alles op alles te zetten en me 100% te focussen op het bouwen van mijn eigen bedrijf.

Met trots kan ik zeggen dat Lieke de Bever Coaching is geboren in Sydney en de puzzelstukjes volledig op hun plek zijn gevallen. Al mijn ervaringen hebben mij gemaakt tot wie ik ben en ik weet zeker dat ik nu écht de beste versie ben van mezelf.

Ik ben dan ook meer dan ooit klaar om ook jou te helpen dit te bereiken. Alle lessen die ik de laatste jaren heb geleerd hebben me gebracht waar ik nu sta en ik voel dat ik mijn kennis moet delen en mijn positiviteit moet verspreiden.

Ik ben er daarom om jou te helpen met het creeren van een topfitte fysieke gesteldheid en reik je de kennis aan zodat je deze zelf kan onderhouden in combinatie met de juiste mindset rondom voeding.

Ik zie de toekomst lachend tegemoet!

Scroll to Top